افکار افگار

این روزها فقط به خانواده ام می اندیشم.

به پدر و مادری که آغوششان مامنی است برای افکار من....

به آن دو فرشته ای که خیلی وقت است تنهایشان گذاشته ام...

و به عزیزی که 17 سال است او را ندیده ام و منتظر برگشتش هستم و هستیم..

پدر و مادر عزیزم...

من به زودی برخواهم گشت

ولی نه حالا...

نه حالایی که در بل بشوی افکار نابه سامانم غوطه ور هستم و

سردردهای مکررم امان از من گرفته اند.

من برخواهم گشت به همان آغوش هایی که همیشه امن بوده اند.

دخترتان هستی ( امیدوارم مثل همیشه به وبلاگم سر بزنید و این نوشته ام را بخوانید. دوستتان دارم.)

افکار افگار...